Galeria Forum UMK

Maria Pokorska

Grafika

Wystawa zorganizowana w ramach obchodów Roku Wydziału Sztuk Pięknych UMK

Maria Pokorska (ur. 1931) Ukończyła Wydział Sztuk Pięknych UMK w Toruniu w 1955 roku. Dyplom w zakresie grafiki. Profesor UMK w Toruniu. Członkini „Grupy Toruńskiej”. W latach 50 – tych została zatrudniona w Zakładzie Grafiki na Wydziale Sztuk Pięknych UMK.W 1992 r. przeszła na emeryturę. Twórczość w zakresie grafiki, malarstwa i rysunku o tematyce związanej z człowiekiem i przyroda. Prace w zbiorach prywatnych kolekcjonerów krajowych i zagranicznych. 25 wystaw indywidualnych,m.in.: Toruń, Olsztyn, Warszawa, Słupsk, Łódź, Koszalin, Gniezno, Sosnowiec, Częstochowa, Płock, Legnica, Kielce, Włocławek, Grudziądz. Brała dział w ok. 40. ogólnopolskich wystawach grafiki artystycznej i w około 40. wystawach za granicą w ramach prezentacji Sztuki Polskiej, m. in.: Węgry, Francja 4 x, Kuba, Meksyk, Wenezuela, Dania, Italia, Urugwaj, Nigeria, NRD 3 x, Czechosłowacja, Szwecja 3 x, Finlandia, Austria, RFN 3 x, Jugosławia, Rosja 3 x. Często nagradzana i wyróżniana, (m. in.): wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie na Grafikę o Tematyce Religijnej – PAX (1972), nagroda fundowana i wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie pod hasłem „Człowiek” (1975), III nagroda w Ogólnopolskim Konkursie na Malarstwo i Grafikę w 600-lecie Obrazu Czarnej Madonny (1982), wyróżnienie i dyplom honorowy na Ogólnopolskiej Wystawie pod hasłem „Erotyk” (1985). Jej prace znajdują się w zbiorach krajowych i zagranicznych.

Ideą wystawy jest prześledzenie rozwoju twórczej osobowości i warsztatu artystki. Wystawa prezentuje przekrój twórczości prof. Marii Pokorskiej począwszy od prac młodzieńczych z okresu studiów na Wydziale Sztuk Pięknych. przez okres dojrzały do prac najpóźniejszych.

Recenzja

(…) Osobny walor tych grafik to doskonały warsztat, jakim posługuje się Maria Pokorska. Ulubioną techniką, opanowaną do perfekcji, jest akwaforta łączona z akwatintą. Artystka wprowadza kilka walorów o subtelnych gradacjach i wyważonych, to znów ekspresyjnych kontrastach.

(…) Artystka operuje najczęściej śmiałą, zdecydowaną kreską, choć tu i ówdzie pojawiają się fragmenty bardziej miękkie, subtelne i liryczne, delikatne i przejrzyste. Autorka rytmizuje te kreski, zestawia w bardzo różnorodne kierunku, kreując scalone, świeże kompozycje. Na szczególne podkreślenie zasługuje warstwa faktur, subtelnych, a jednak agresywnych w swojej surowości i wyrazie. A całość zawsze przemyślana, opracowana w każdym szczególe, podporządkowana naczelnej idei artystycznej, jaką jest główny sens każdej pojedynczej grafiki.

Grafiki te fascynują i zastanawiają, dostarczając różnorodnych przeżyć. Są przykładem twórczości bardzo zdyscyplinowanej o narzuconych rygorach warsztatowo-formalnych i zarazem o złożonym bogactwie znaczeń i sensów.
/Tadeusz Marciniak/